فرمول شانزدهم: Under Think – Over Act

 

تا چند سال پیش من هم گرفتار این اعتیاد زمان سوز بودم!

دفترمو بر میداشتم ( اون موقع از تقویم استفاده نمیکردم و هر هفته یه دفترچه ی جدید بر میداشتم، نصفه مینوشتم، بعد دلمو میزد میزاشتمش کنار ، یکی دیگه  بر میداشتم، همیشه حسرت اینو داشتم که چرا نمیتونم یه دفتر چه رو کامل پر کنم!) از ساعت ۶ صبح تا ۱۲ شب برای هر ساعتم و حتی دقیقه ام برنامه ریزی میکردم،

۱۰-۱۵ تا هدف هم اون بالای دفترچه با یه رنگ متفاوت  مینوشتم و بعدش کلی خوشحال میشدم.

اما دریغ از حتی ۱۰ درصد عمل به اون همه برنامه !!!

انگار  نوشتن اهداف و برنامه ریزی برای هر دقیقه از عمرم منو ارضا میکرد و همین که نوشتم مثل این بود که انجام دادم!!!

بعد از ۶ ماه که دوباره اون دفترچه رو نگاه میکردم با حسرت میدیدم که هیچ کدوم از کارهایی که نوشتم رو انجام ندادم، نه کتابهایی که لیست کردم رو مطالعه کردم، نه زبان رو یاد گرفتم، نه ورزش کردم، نه فیلم های مشخص شده رو تماشا کردم، نه تئاتر هایی که میخواستم رو رفتم، نه کسانی که میخواستم رو ملاقات کردم …. تقریبا هیچکدوم از کارها رو انجام نداده بودم.

دوباره یه دفتر چه ی دیگه بر میداشتم و شروع میکردم از اول برنامه ریزی کردن…

احتمالا شما هم با این مشکل مواجه شدید، و شاید هنوز هم مواجهید. اگه هنوز هم این مشکل رو دارید، این مقاله میتونه کمک خوبی باشه.

این طرز فکر مثل یه دور باطل میمونه و بعد از مدتی تبدیل به یه اعتیاد زمان سوز میشه که من اسمشو گذاشتم اعتیاد برنامه ریزی.

این اعتیاد از زندگی شخصی شروع میشه و خیلی راحت به سازمانها، شرکتها و ادارات دولتی و خصوصی هم سرایت میکنه. مشت نمونه ی خروار به معنای واقعی.

چندین بار شاهد بودم که شرکتهای بزرگ تو ایران، ۷ ماه از سال رو صرف برنامه ریزی میکنن و ۵ ماه باقیمونده رو هم مشغول بحث در مورد چگونگی اجرای اون!‌سال تموم میشه! سال جدید شروع میشه و برنامه ریزی جدید هم با سال جدید رقم میخوره!!

Thomas Jefferson میگه:

Do you want to know who you are? Don’t ask. Act! Action will delineate and define you.

میخوای خودتو بشناسی؟ چیزی نپرس. فقط عمل کن.

عمل هم تو رو معرفی میکنه و هم میسازه!

 

این جمله عااالیه:

نتیجه ی مثبت فقط سراغ کسانی میاد که عمل میکنن و ما بقی مردم همیشه در اعتیاد برنامه ریزی میمونن و آخرش هم با ارزشترین داراییشون یعنی عمرشون تموم میشه و اونا میمونن با صدها دفتر و کاغذهای رنگارنگ پر از امیال و آرزوها و برنامه ریزی های اجرا نشده.

خوب راه حلش چیه؟

خیلی ساده است، و همین سادگیش باعث میشه هیچوقت بهش توجه لازم رو نداشته باشیم.

Under Think- Over Act:

کمتر برنامه ریزی کنیم و بیشتر عمل کنیم.

اولین کاری که انجام دادم، کم کردن اهدافم بود.

هنوز هم اهدافم رو بالای تقویم مینویسم، اما این بار دیگه ۱۰ -۱۵ تا نیست.

نهایت ۶ تا هدف مینویسم. چرا ۶ تا؟

توی فرمول پانزدهم ، بهره وری رو یاد بگیر و زیادش کن ، توضیح دادم:

اینم لینکش:‌

http://safeer.biz/2018/01/18/بهره-وری-رو-یادبگیر-و-زیادش-کن/

 

الان هم برنامه ریزی میکنم ولی اولویتم برنامه ریزی نیست، اولویتم عمل به برنامه ها و رسیدن به اهدافمه.

وقتی با این دید برنامه ریزی میکنی، دیگه فقط دنبال نوشتن برنامه ها نیستی بلکه طوری مینویسی که واقعا بتونی عمل کنی.

Peter Marshall میگه:

Small deeds done, Better than Big Deeds planed.

کارهای کوچکی که انجام میشه بهتر از کارهای بزرگیه که فقط برنامه ریزی میشه!

مشکل دقیقا همینه و راه حل هم همین.

با ۱ هدف شروع کنید.

۱ هدف رو مشخص کنید.

براش برنامه ریزی هم بکنید.

ولی اگه نتونستید طبق برنامه تو ساعت مشخص اون کار رو پیش ببرید ، اشکال نداره،  انجام اون کار در ساعت مشخص شده روی کاغذ هدف اصلی  نیست،

هدف اصلی انجام اون کاره.

پس میتونید آخر شب انجام بدید، یا بعد از ناهارتون یا هر زمان دیگه ای.

فقط عمل کنید. فقط انجام بدید. هر جا هستید، با هر چی دارید. هر طور که میتونید. همین.

این حرف منو همیشه یادتون باشه.

اگه ۱۰۰۰ تا از بهترین کتابهای موفقیت رو بخونید،از بهترین دانشگاه های دنیا مدرک بگیرید، بهترین اساتید دنیا ۲۴ ساعت در اختیارتون باشن، ولی خودتون اهل عمل نباشید، به هیج کجا نمیرسید.

اما اگه به هدفتون متعهد باشید، حرفتون حرف باشه، با همین امکاناتی که دارید، با همین شرایطی که امروز باهاش دست و پنجه نرم میکنید، با همین کسانی که کنارتون هستن ، و با همین زمان کمتون باز هم به هدفتون میرسید.

فقط کافیه قدم به قدم اجرا کنید. ذره ذره عمل کنید.

همه ی برنامه های عجیب غریبی که رو کاغذ نوشتید رو بزارید کنار، با خودتون خلوت کنید، یکی دوتا از مهمترین و حیاتی ترین کارهایی که حتما باید انجام بدید رو مشخص کنید و تمام تمرکزتون رو به همون اهداف اختصاص بدید، حالا در هر شرایطی هستین،  با هر امکانات کم و زیادی که دارین وارد میدان عمل بشین.

Dale Carnage میگه:

Inaction breeds doubt and fear. Action breeds confidence and courage. If you want to conquer fear, do not sit home and think about it. Go out and get busy.

برنامه ریزی خالی، شک و شبهتون رو زیاد میکنه. اما عمل و اجرا اعتماد به نفس و شجاعتتون رو تقویت میکنه. اگه میخواین بر ترس ها و شبهات غلبه کنید. فقط کافیه بلند شید، از خونه برید بیرون و شروع کنید به اجرا و عمل کردن.

 

 

خیلی جالبه که برنامه ریزی خالی ، تمام اعتماد به نفستون رو میگیره!

 چون وقتی برنامه ریزی میکنیم، شرایط ایده آل رو در نظر میگیریم، در حالیکه در دنیای واقعی ابر و باد و مه و خورشید و فلک تلاش میکنن تا شرایط شما به بدترین نحو ممکن باشه! و شما با دیدن برنامه هایی که عمل نشده خیلی زود مایوس و سرد میشید و اعتماد به نفستون از بین میره.

اما عمل و اجرا کاملا بالعکس.

همین که کوچکترین قدمها رو بر میدارید، اعتماد به نفستون تقویت میشه، به خودتون مطمئن میشید و میبینید که واقعا اینقدر ها هم کار سختی نبود.

هر قدمی که بر میدارید، همون ابر و باد و مه و خورشید و فلک کمک میکنن تا قدم های بعدی رو با صلابت بیشتری بردارید!

چون خود شما ابرید، خود شما بارونید، خود شما ماهید، خود شما خورشیدید، خود شما فلکید، شما کائناتید، شما همه ی اون چیزی هستید که میبینید.

بعد از اینکه شروع کردین به حرکت، متوجه میشین که عمل کردن به مراتب راحت تر از برنامه ریزی کردنه.

 

یازده قرن پیش حماسه سرای نامی ایران، فردوسی فرمود:

 

بزرگی سراسر به گفتار نیست

            دو صد گفته چون نیم کردار نیست

 

 

میخواید بیشتر رشد کنید؟

اگه دوست دارید مقاله های منو به محض آماده شدن مستقیم تو ایمیلتون مطالعه کنید، ایمیلتون رو به آدرس mhb@mhbclub.com  ارسال کنید . نام و نام خانوادگیتون رو هم بنویسید تا نوشته ها برای شما هم به صورت اختصاصی ایمیل بشه.

 

6+
12 پاسخ
  1. Mohade3.j می گوید:

    چه خوب .
    استاد من خیلی وقته میخوام این کار رو انجام بدم منتظرم شما بهم یاد بدید چه جوری تقویم بنویسم فک کنم‌پارسال توی یکی از مقاله هاتون گفته بودین یاد میدین.

    3+
    پاسخ
  2. مجید می گوید:

    ممنونم استاد باقری
    منم در برنامه ریزی استادم اما در اجرایی کردن ضعیفم و بهره وری پایین
    چرا اینقدر تعدد موضوع دارم . و اولویت بندی هم گاهی کار راحتی نیست . انگار همهشون مهمه
    چطور برنامه چند ساله بنویسیم . یک برنامه روتین روزانه که بشه بش وفادار بود شامل چه چیزهایی است

    0
    پاسخ
    • محمدحسین باقری
      محمدحسین باقری می گوید:

      سلام
      یادت باشه، برنامه ی روتین روزانه فقط یه بخشی از کاره که به رشد فردیت کمک میکنه ( مثل کی بیدار شدن و بعدش چیکار کردن)

      ما بقی نباید برنامه ریزی برای ساعاتت باشه، بلکه مشخص کردن ساعاتت برای اولویتهات باید باشه.
      تو مقاله های بهره وری، برنامه ی روزانه رو تا حدودی شرح دادم.

      فقط یادت باشه، قبل از برنامه ریزی هدفت،‌اولویتهات باید مشخص بشه

      1+
      پاسخ
  3. مریم شریعتمداری می گوید:

    با سلام.
    سپاس از زمانی که می گذارید برای بیان نکته های مفید برای زندگی و کار.
    من هم یه جورایی گرفتار این نکته مهمی که شما فرمودید هستم.
    دیروز مقاله اشک سرخ رو خوندم و ذهنم درگیر گذاشتن کامنت بود که با خواندن این مقاله سوالم کاملا برام مشخص شد.
    آیا هرچه سعی کنیم آمادگی کسب کنیم برای بچه دار شدن از همه نظر( مادی، معنوی،تربیتی، روانشناسی و حتی آشنایی با تمام مراحل حاملگی و زایمان) تا وقتی بچه دارنشیم می تونیم میزان آمادگیم رو بفهمیم؟
    آیا با توجه به همین مقاله کسب این آمادگی ها خودش باعث ترس (بچه دار شدن) نمی شه؟
    موردی که من فکر می کنم امروزه تعداد زیادی از افراد به خاطر همین اطلاعات زیاد و یه جورایی احساس عدم توانایی بچه دار نمی شن.
    خوشحال می شم نظرتون رو بفرمایید.

    0
    پاسخ
    • محمدحسین باقری
      محمدحسین باقری می گوید:

      سلام و سپاس مریم بانو

      نکته ای مهمی رو اشاره کردید.

      تا وقتی بچه دار نشیم واقعانمیشه فهمید که چقدر آماده ایم.
      مثل مسابقه میمونه ، تا مسابقه ندی نمیشه فهمید که میبریم یا میبازیم.
      اما اگه قبل مسابقه تمرین کرده باشیم، حرفای مربی مون رو گوش کرده باشیم. عاشق اون رشته و تیم باشیم،‌ حتی اگه ببازیم مطمنم بازی خیلی خوبی ارایه خواهیم داد.
      این اتفاق درباره ی فرزند داری هم صدق میکنه.
      ممکنه بهترین پدرو مادر دنیا نشیم ، اما حتما پدر و مادر خیلی خیلی بهتری نسبت به کسی که آمادگی و تمرین و مهارت لازم رو نداره میشیم.

      قبلا هم تومقاله هام عرض کردم، موفققیتها باعث رشد اعتماد به نفس و آمادگی و از بین رفتن ترس میشه.
      اگه شما آمادگی کسب کنی یعنی در واقع داری اعتماد به نفس کسب میکنی، شجاعت بیشتری کسب میکنی.

      هیچ وقت نباید وسواس بی مورد و بیش از اندازه کمال طلب بود.
      باید در طول حرکت یاد گرفت و درحرکت بعدی اصلاح کرد.

      اگر تصمیم داریم بچه دار شیم، یکم مهارت کسب کنیم و بعد تصمیمون رو عملی کنیم، تا تصمیمون عملیاتی نشه هیچ وقت نمیفهمیم چقدر خوب تمرین کردیم.

      2+
      پاسخ
  4. مریم شریعتمداری می گوید:

    سپاسگزارم از پاسخی که دادید. دقیقا همین طور هست. من خودم مادر یه پسر 9 ساله و یه دختر 5 ساله هستم. واقعا همین طور که بچه ها بزرگ می شن دایما در حال یادگیری و اصلاح خطاهای رفتاری خودم هستم.
    لطفا با مقالات کاربردی خود ما والدین رو بیشتر در این مسیر یاری کنید.
    سپاس فراوان

    0
    پاسخ
    • محمدحسین باقری
      محمدحسین باقری می گوید:

      خدا سایه ی شما رو بالا سر بچه هاتون نگه داره برای سالهای متمادی.

      راستش من خودم هم مثل شما روز به روز درحال یادگرفتن چیزهای جدیدی هستم و خیلی وقتها از امیر حسین ۵ سالم یاد میگیرم که چطور دنیا رو مثل یه بازی بببینم و همه ی دلخوشیم عروسک باب اسفنجی قدیمیم باشه.

      امیدوارم بتونم مطالبی بنویسم که واقعا هم برای خودم و هم برای اطرافیان و خواننده هام مفید باشه.

      هر چند بعضی وقتها شک میکنم. مثل مقاله ای که همین الان نوشتم و انشالله فردا بارگذاری میکنم.

      0
      پاسخ
  5. ليلا كمرروستا می گوید:

    سلام
    استاد مطلبتون خيلي عالي بود و خيلي مورد نيازم هست لطفاً در مورد روش برنامه ريزي هم آموزش بدين.متشكرم.🙏🏼🙏🏼🙏🏼

    0
    پاسخ
  6. saeed barani می گوید:

    با درود واحترام
    ممکنه شما دهها عامل دیگه را هم برای موفقیت بیان کنید،ولی بنظر این کمترین ؛هیچکدام به اهمیت این عامل ،یعنی : “کمتر برنامه ریزی و بیشتر عمل کن” ، مهم و تعیین کننده باشه.

    اصل کلام همونه که توماس جفرسون گفت :
    “عمل؛هم شمارا میسازه وهم معرفی میکنه “.
    سپاس

    0
    پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

به گفتگو بپیوندید و نظر خود را با خوانندگان سایت و ما به اشتراک بگذارید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *